کنترل والدین توسط نوجوان
آیا نوجوانان نیز والدین را کنترل میکنند؟ چگونه؟ دکتر رقیه زراعتی مشاور نوجوان و والد . بله، نوجوانان نیز میتوانند والدین را به طرق مختلف کنترل کنند. این رفتارها معمولاً به دلیل تلاش برای افزایش استقلال، مقابله با محدودیتها و قوانین والدین و یا جلب توجه و حمایت والدین است. در زیر به برخی از روشهای معمولی که نوجوانان برای کنترل والدین استفاده میکنند اشاره شده است:مذاکره و چانهزنی: نوجوانان ممکن است با والدین خود مذاکره و چانهزنی کنند تا به خواستههای خود برسند. مثلاً: «اگر اجازه بدید امشب بیرون برم، فردا در کارهای خونه کمک میکنم».پنهانکاری و دروغ گفتن: برخی از نوجوانان ممکن است برای اجتناب از محدودیتها و قوانین والدین، به پنهانکاری و دروغ گفتن روی بیاورند.استفاده از احساس گناه: نوجوانان ممکن است با ایجاد احساس گناه در والدین، آنها را تحت فشار قرار دهند. مثلاً: «اگر اجازه ندید برم، همه دوستانم به من میخندند» یا «اگه منو دوست داشتید، این کارو میکردید».نشان دادن رفتارهای اعتراضآمیز و سرکشانه: رفتارهای اعتراضآمیز و سرکشانه میتواند والدین را به تغییر قوانین یا تصمیمات خود وادار کند.استفاده از حمایت دیگران: نوجوانان ممکن است از حمایت دیگران مانند پدربزرگ و مادربزرگ یا دوستان برای کنترل والدین استفاده کنند.تهدید به رفتارهای خودآسیبرسان: در موارد شدید، برخی نوجوانان ممکن است والدین را با تهدید به رفتارهای خودآسیبرسان مانند خودزنی یا فرار از خانه تحت فشار قرار دهند.این رفتارها نشاندهنده تلاش نوجوانان برای رسیدن به استقلال و کنترل بیشتر بر زندگی خود است. والدین باید با رویکردهای مثبت و موثر به این رفتارها واکنش نشان دهند و با گفتگو و همکاری، به نوجوانان کمک کنند تا نیازهای خود را به شیوههای سالمتری بیان بیان کنند .حالا ببینیم چه طور والدین میتوانند فرزند پروری کنند بدون اینکه کنترل کنند یا اجازه دهند فرزندانشان آنها را کنترل کنند؟فرزندپروری مقتدرانه به معنای پیدا کردن تعادل بین هدایت و حمایت فرزندان بدون اعمال کنترل بیش از حد یا اجازه دادن به فرزندان برای کنترل والدین است. در اینجا چند روش برای فرزندپروری موثر ارائه شده است:ارتباط باز و موثر گفتگو و شنیدن: برقراری ارتباط موثر با فرزندان از طریق گفتگو و شنیدن به آنها کمک میکند تا احساسات و نیازهای خود را بهتر بیان کنند. والدین باید به فرزندان خود فرصت دهند تا نظرات و احساسات خود را به طور آزادانه مطرح کنند و به دقت به آنها گوش دهند.همدلی: نشان دادن همدلی و درک به فرزندان میتواند به ایجاد اعتماد و ارتباط مثبت کمک کند. والدین باید سعی کنند خود را در موقعیت فرزندان قرار داده و احساسات آنها را درک کنند.تعیین مرزها و قوانین تعیین قوانین واضح و منطقی: والدین باید قوانینی مشخص و منطقی را برای رفتارهای فرزندان تعیین کنند و اهمیت این قوانین را توضیح دهند. این قوانین باید قابل اجرا و مناسب با سن و تواناییهای فرزندان باشند.اجرای قوانین با ثبات: والدین باید قوانین را به طور مداوم و با ثبات اجرا کنند و در صورت نیاز به تغییر یا تعدیل قوانین، این کار را به طور منطقی و با همکاری فرزندان انجام دهند.تشویق به استقلال تشویق به تصمیمگیری مستقل: والدین باید فرزندان را تشویق کنند تا تصمیمهای خود را بگیرند و از اشتباهات خود درس بگیرند. این کار به توسعه مهارتهای حل مسئله و استقلال کمک میکند.پذیرش نظرات و ایدههای فرزندان: والدین باید نظرات و ایدههای فرزندان را بپذیرند و آنها را تشویق کنند تا در تصمیمگیریهای خانوادگی مشارکت کنند.ایجاد محیط حمایتی حمایت عاطفی: والدین باید به فرزندان خود حمایت عاطفی ارائه دهند و به آنها اطمینان دهند که همیشه در کنارشان خواهند بود.تشویق به یادگیری و رشد شخصی: والدین باید فرزندان خود را تشویق کنند تا به یادگیری و رشد شخصی ادامه دهند و مهارتهای جدیدی را بیاموزند.مدیریت رفتارهای کنترلی پیشگیری از رفتارهای کنترلی: والدین باید به رفتارهای کنترلی فرزندان توجه کنند و به آنها کمک کنند تا نیازهای خود را به شیوههای سالمتری بیان کنند.آموزش مهارتهای مدیریت استرس: والدین میتوانند به فرزندان خود مهارتهای مدیریت استرس و کنترل احساسات را آموزش دهند تا بهتر بتوانند با چالشها و فشارهای زندگی مقابله کنند.اجرای این روشها میتواند به ایجاد روابط سالم و مثبت بین والدین و فرزندان کمک کند و از کنترلگری بیش از حد و کنترل شدن توسط فرزندان جلوگیری کند.